मंदिर-मस्जिद-गिरजाघर ने …

In video, Poem Recited By Shri. Prasoon Joshi

मंदिर-मस्जिद-गिरजाघर ने बाँट लिया भगवान को,
धरती बांटी, सागर बांटा, मत बांटो इंसान को. मंदिर-मस्जिद…

The temple, the mosque, and the church have divided up the almighty,
the land is divided, the sea is divided, but please, don’t divide the human being

हिन्दू कहता मंदिर मेरा, मंदिर मेरा धाम है,
मुस्लिम कहता मक्का मेरा अल्लाह का इमान है.
दोनों लड़ते, लड़ लड़ मरते, लड़ते लड़ते ख़तम हुए.
दोनों ने एक दूजे पर न जाने क्या क्या ज़ुल्म किये.
किसका ये मकसद है, किसकी चाल है ये जान लो,
धरती बांटी, सागर बांटा, मत बांटो इन्सान को. मंदिर-मस्जिद…

The Hindu says the temple is sacred to him
The Muslim says Makka is his allah’s pride
both fight, keep fighting, died fighting
torturing each other in unthinkable ways
find out who really wants this, whose strategy this is
the land is…

नेता ने सत्ता की खातिर कौमवाद से काम लिया,
धरम के ठेकेदार से मिलकर लोगों को नाकाम किया,
भाई बंटे टुकड़े-टुकड़े में, नेता का ईमान बढा
वोट मिले और नेता जीता शोषण को आधार मिला.
वक़्त नहीं बीता है अब भी, वक़्त की कीमत जान लो.
धरती बांटी, सागर बांटा, मत बांटो इंसान को. मंदिर-मस्जिद…

The politician used communalism to gain power
the religious leader helped, the people were rendered helpless
brothers were cut up in pieces, the politician’s credibility increased
The politician got all the votes to win the election and exploitation was sustained
The time has not passed yet, understand how precious it is,
the land is…

प्रजातंत्र में प्रजा को लूटे ये कैसी सरकार है,
लाठी गोली ईश्वर अल्लाह ये सारे हथियार हैं,
इनसे बचो और बच के रहो और लड़कर इनसे जीत लो,
हक है तुम्हारा चैन से रहना अपने हक को छीन लो,
अगर हो तुम शैतानी से तंग, ख़त्म करो शैतान को,
धरती बांटी, सागर बांटा, मत बांटो इंसान को. मंदिर-मस्जिद….

What kind of government exploits the people in a democracy
batons, bullets, Ishwar, and Allah, all these are used as weapons
Save yourselves from these and fight for your victory from them
It is your right to live peacefully, snatch that right back
If you are tired of this devilry, kill it off.
the land is…

(आभार सह: http://aidindia.org/main/content/view/874/185/)

“જોય ઓફ ગિવિંગ વિક ” – વાય વિક ઓન્લી ??

જોય ઓફ ગિવિંગ એટલે કે “આપવામાં આનંદ”..! “આનંદ”,”ખુશી”,”મઝા”,”સંતોષ”,”ફન” કે પછી “જોય” આ બધું જ જીવન માં કૈક મળ્યાનો ભાવ ઉત્પન્ન કરે છે.જાણે કોઈ મોટી સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કર્યાનો ઉન્માદ જગાડે છે.પણ એક વાત નોંધવા જેવી કે પૈસાને તેનાં ચલણમાં (રૂપિયો કે ડોલર….) મોલવી શકાય,ગોલ્ડ ને તોલા માં તોલી શકાય કે પછી ક્વોન્ટીફાયેબલ રાશિઓ(જેવી કે દ્રવ્ય,કદ,વજન,તાપમાન,દબાણ…વગેરે)ને માપી પણ શકાય.પણ તમે “ફન” ને મેઝર કરવાનું “ફનોમીટર” કે પછી આનદ માપવાના “આનંદોમીટર” વિષે સાંભળ્યું છે ?? આ કદાચ શક્ય જ નથી કારણકે આવું “ફનોમીટર” ફન ને માપવા આધાર (બેઇઝ) તરીકે કોને લે ? માણસની સ્માઈલ? – બનાવટી હાસ્ય તો માણસને સરસ આવડે છે. માણસની લાગણીથી ભીની થયેલ આંખો ? – મગરના આંસુ સારવામાં કંઈ મોટી વાત નથી ! હ્રદય ની ધડકન ?- એતો માણસની દુરસ્ત કે નાદુરસ્ત સ્થિતિઓમાં પણ ભિન્ન પરિણામો આપે છે. આમ આવા કોઈ “ફનોમીટર” શોધાઈ શકવાના અણસાર પણ દૂર દૂર સુધી ક્યાય જણાતા નથી !

ચલો,છોડો ને આપણે કંઈ સંશોધનની વાતો કે એના પર રીસર્ચ પણ નથી કરવું. આપણે તો વાત કરવી છે,       આનદ કરવો છે – “Joy of Giving” પર ! Joy of Giving Week (JGW) એ માનવપ્રેમ નો મહોત્સવ છે.દર વર્ષે ૨૬ સપ્ટેમ્બર – ૨ ઓક્ટોબર સુધી ઉજવવામાં આવે છે.ગાંધીજયંતિ સાથે પૂર્ણાહૂતિ પામતું આ આખું સપ્તાહ,લોકો બીજાને કૈક આપવાની પ્રતિજ્ઞાઓ,પરિકલ્પનાઓ,સંકલ્પો એવું બધું કરે છે. “India Giving Week” થી શરૂ થયેલું આ મિશન હવે “Joy of Giving” ના નામથી વધુ પ્રચલિત થયું છે.તેની ઉજવણી સામાન્ય રીતે શાળાઓ,મહાશાળાઓ,સરકારી – બિનસરકારી સંસ્થાઓ દ્વારા વિવિધ કાર્યક્રમો દ્વારા કરવામાં આવે છે.

“આપવા ની ભાવના” એ તો ભારતીય સંસ્કૃતિનો આધારસ્તંભ રહી છે.આપવામાં જે આનદ છે તેને ઝૂઝ શબ્દો માં વ્યક્ત કરવી એ મુશ્કેલ જ નહી,લગભગ અસંભવ છે.ઇતિહાસ ના પાનાઓ ફેરવવામાં આવે તો આપણને એવી અનેક વિભૂતિઓ મળી જશે કે જેમણે “Joy of Giving” ને પોતાનો જીવનમંત્ર બનાવ્યો હતો.

આ યાદીમાં કોઈ પણ સંશય વગર પ્રથમ નામ મૂકી શકાય એ છે : મૂળ યૂગોસ્લાવિયા ના ટેરેસા.તેમણે પોતાના જીવનના ઉતરાર્ધમાં ભારતમાં વસવાટ કરી અહીંના અનેક અનાથ અને નિરાશ્રીતોની નિ:સ્વાર્થ ભાવે સેવા કરી.તેમણે એ લાચાર લોકો ને “માં“ સમાન મમતા આપી.એ પછી તો તેઓ “મધર ટેરેસા “ના નામે ઓળખાયા.કોઈ પણ ક્ષેત્ર્ હોય – કળાજગત હોય-સંગીતજગત હોય–ખેલજગત હોય-વિજ્ઞાનજગત હોય-શિક્ષણજગત હોય – દરેક ક્ષેત્ર માં એવા અનેક લોકો હતા અને છે કે જેમણે પોતાના ગામ કે શહેરને,રાજ્ય ને,દેશ ને અને સમસ્ત વિશ્વને કંઈક ને કંઈક આપ્યું છે.આ તમામ વ્યક્તિઓ અભિનંદનીય છે !

“Joy of Giving Week”ની ઉજવણી માં છેલ્લા કેટલાક વર્ષો થી કેટલીક સેલીબ્રીટીઓ પણ સહકાર આપે છે.આમાંની કેટલીક મહત્વની આ પ્રમાણે છે:

સ્પોર્ટ્સ : સચિન તેન્ડુલકર,રાહુલ દ્રવિડ,ગીત શેઠી,પ્રકાશ પાંદુકોણે,ગોપીચંદ

સિનેમા : શાહરુખ ખાન,સૈફ અલી ખાન,દીપિકા પાંદુકોણે,નંદિતા દાસ ,આર. માધવન

કોર્પોરેટ :નારાયણ મૂર્તિ ,કુમાર બિરલા,કે.વી. કામથ,અદી ગોદરેજ,દીપક પારેખ,અજય પિરામલ.

News Report In Times of India:

The Joy of Giving Week is a new national movement that aims to engage every single Indian in giving back to society in a way that she or he chooses-money, time, skills or resources. So far, 35,000 schools, hundreds of colleges, several state governments, corporates, celebrities and sportspersons have signed up, and the fellowship is growing every day.

Why do we need this? We need this because giving unites people across numerous divides-urban-rural, caste, class and gender-and brings them together. Thus, competing five-star hotels of Chennai will unitedly host a lavish Battle of Buffets fundraising dinner to benefit all Chennai’s NGOs, and citizens of every shape and size will run together at city marathons to generate cash and community feeling.

We need this because giving is an eclectic function-let me count the ways. An artist can donate a painting, a student can use his pocket money to buy a pair of chappals for the flower-seller, a housewife can pay for her maid’s child education. What better inspiration than young BPO executives whose parents are maids or drivers but who are still eager to donate Rs 50 to 100 a month from their salaries to a cause.

We need it because India could do with more Bill Gateses and more Warren Buffets. As India continues to struggle with its paradoxes of growth with inequity, of having the most billionaires in the world and the largest impoverished population, the Joy of Giving Week is an opportunity to redeem ourselves. To paraphrase management guru Peter Drucker’s words, when we look in the mirror in the morning, we should be looking at a citizen who takes responsibility, a person who as a neighbour cares.

No one person owns or controls the Joy of Giving Week. A team of volunteers is travelling across the country to meet and motivate people to participate. GiveIndia, the organisation that brought `fundraising in marathons’ to India, is co-ordinating the effort.
પણ, હવે પ્રશ્ન એ જ કે ઉજવણી ભલે એક વિક પૂરતી મર્યાદિત હોય,પરંતુ આપણે “કોઈક ને આપવાની” આ ઉમદા ભાવના ને આપણા સ્વભાવમાં ન વણી લઈએ ? અને જીવનભર Joy of Giving  ન મનાવતા રહીએ ?

–          જગત અવાશિયા

કવિતાએ શું કરવાનું હોય?

કવિતા,
શિયાળુ રાત્રિએ તાપણું પેટાવે,
ઝાડને ગળચટ્ટી છાયડી પાડતા

શીખવે ઉનાળામાં,
ચોમાસામાં કહે વરસાદને –
ખાબકી પડ

શું  શું બનવાનું હોય કવિતાએ?
કાચ સાંધવાનું રેણ ?
ભૂખ્યાનું અન્ન ?
અનિંદ્રાના દરદીની ઊંઘ?
સૈનિકના ઘાવ પર પાટો?
હા !

શિશુના કલશોરનો ઉત્સવ ઉજવવાનો હોય,
ચુંબન તરસ્યાં ફૂલો માંટે પતંગિયાં બનવાનું હોય,
માતાનાં સ્તનમાં દૂધ બનવાનું હોય,
શયનખંડના શુષ્ક એકાંતમાં
મધુર ઐક્ય રચવાનું હોય કવિતાએ.

કવિતાએ શું કરવાનું હોય?
જ્યાં ઈશ્વરના હાથ ન પહોંચે
ત્યાં પહોચવાનું હોય કવિતાએ.

– એ બધું તો ખરું જ,
પણ સૌથી મોટું કામ એ કે,
તેણે આખું ગામ ઊંઘતું હોય ત્યારે
જગાડવાનો હોય કવિને

– રમેશ પારેખ

પઠન : જગત અવાશિયા

ફોટો બોલે છે સ્પર્ધા ક્રમાંક-૩

આ સાથે “સ્પીકબિન્દાસ” દ્વારા આયોજિત ” ફોટો બોલે છે સ્પર્ધા ક્રમાંક-૩” નું પરિણામ રજૂ કરું છું.

(ફોટોગ્રાફર: ઉમેશ સોલંકી, અમદાવાદ. ઇમેઇલ: umeshsol@gmail.com, umlomjs@gmail.com. ઉમેશ સોલંકીએ ગુજરાત યુનિવર્સિટીમાંથી માસ્ટર્સ ઇન જર્નાલિઝમ કરેલ છે. તેમને પાડેલ ફોટોગ્રાફ્સ ખરેખર માણવાલાયક તો હોય જ છે પણ સાથે સાથે આપણને વિચારતા કરી મુકે છે જે તેમની ખાસીયત છે. તેમનો ફેવરીટ ક્વોટ છે “Live in the present with sorrow or happiness whatever it is, don’t try to change it, enjoy both” આપ તેમનો બ્લોગ http://nirdharumesh.blogspot.com/ પણ નિહાળી શકશો.)

“જગતભાવ માનતું હશે એને અભાવ,
પણ મા નો એ સાડલો મારું તો ભાવજગત.”

– જગત નિરુપમ

સ્પર્ધાનું પરીણામ – તા. ૨૦/૯/૨૦૧૦

સ્પર્ધકનું નામ – વિજય ક્રમ પ્રમાણે વિજેતા એન્ટ્રી
પ્રથમ – વિશ્વદીપ બારડ સાડી ફાડી કરી છે બારી..એ તો મા ની છાતી છે..કોણ જાણશે?
તરસી નજર એ બાળની ઝંખે છે દુધનું એક ટીંપુ..કોણ જાણશે?
મા ક્યાં છે? કરતી હશે કાળી મજુરી બિચારી,..કોણ જાણશે?
તુજ છે આ ભાવિ-ભારતનો એક રઝળતું પાનું..કોણ જાણશે?
દ્વિતિય – કુંજ પાલન “આ મારૂ ઘર ને આજ મારા ઘરની બારી જેમાથી દેખાઇ એક વિશાળ દુનિયા”
તૃતીય – જગત નિરુપમ અવાશિયા “જગતભાવ માનતું હશે એને અભાવ,
પણ મા નો એ સાડલો મારું તો ભાવજગત.”

વધુ માહિતી જાણવા નીચેની લીંક પર જવા વિનંતી :

( આભાર સહ : http://gujarati.speakbindas.com/photo-bole-chhe-3/#comments )

આજે ૧૧ સપ્ટેમ્બર….!!

આજે ૧૧ સપ્ટેમ્બર….!!

૧૧ મી સપ્ટેમ્બર નો આ દિવસ ઇતિહાસ ની તવારીખોમાં સંગ્રહાયેલો પડ્યો છે.આ દિવસ વિશ્વફલક પર સારી અને નરસી છાપ પડતો ગયો છે.આ દિવસ મહાત્મા ગાંધી સાથે સંકળાયેલો છે,તો મહમદ અલી જિન્હા ની મૃત્યુતિથી પણ છે.આ દિવસ વિવેકાનંદ થી વલ્ડૅ ટ્રેડ સેન્ટર અને વલ્ડૅ વાઇલ્ડ ફંડ ને યાદ કરવાનો છે.

૧૧ સપ્ટેમ્બર,૧૮૯૩


આ દિવસે અમેરિકા નાં શિકાગો શહેર માં “વિશ્વ ધર્મ પરિષદ” નું આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું. આમ તો આ પ્રકારની ધર્મસભા તે સમયે ઘણી યોજાતી હતી,પરંતુ ૧૧ સપ્ટેમ્બર,૧૮૯૩ ની આ પરિષદ એ વૈશ્વિક સ્તરે ધર્મ અને આસ્થા પરનો સર્વપ્રથમ પરિસંવાદ હતો.

૧૧ સપ્ટેમ્બર થી ૨૭ સપ્ટેમ્બર સુધી ચાલેલી આ સભામાં પૂર્વ અને પશ્ચિમનાં દેશોનાં પંડિતો અને વિદ્વાનો એ હાજરી આપી હતી. જેમના કેટલાક મહત્વનાં ઉમેદવારો આ મુજબ હતાં :

અન્ગારિકા ધર્મપલા (બોદ્ધ ધર્મ નાં પ્રતિનિધિ)

વીરચંદ ગાંધી (જૈન ધર્મ નાં પ્રતિનિધિ)

સ્વામી વિવેકાનંદ (હિંદુ ધર્મ નાં પ્રતિનિધિ)

સ્વામીજી એ “મારા ભાઈઓ અને બહેનો…” થી શરૂ કરેલું એ પ્રવચન વિશ્વનાં ઘણા બધાં મહાન તત્વચિંતકો,વિદ્વાનો અને ધર્મજ્ઞાતાઓ દ્વારા વખાણવામાં આવ્યું હતું.અને પશ્ચિમનાં દેશો ને મહાન હિંદુ સંસ્કૃતિ નો સૌપ્રથમ વાર પરચો થયો.આ પ્રવચન ને અમેરિકાનાં હોલમાં ઉપસ્થિત લગભગ ૭૦૦૦ શ્રોતાઓ દ્વારા ત્રણ મીનીટ “સ્ટેન્ડીગ ઓવેશન” સાથે બિરદાવવામાં આવ્યું.

સ્વામીજી નું તે અદભૂત અને અવિસ્મરણીય પ્રવચન નાં અંશો :

Swami Vivekananda’s message
on September 11, 1893:

“Sisters and Brothers of America. [At this moment came the three minute standing ovation from the audience of 7,000] It fills my heart with joy unspeakable to rise in response to the warm and cordial welcome which you have given us. I thank you in name of the most ancient order of monks in the world; I thank you in the name of the mother of religions; and I thank you in the name of millions and millions of Hindu people of all classes and sects.

“My thanks also to some of the speakers on this platform who, referring to the delegates from the Orient, have told you that these men from far-off nations may well claim the honor of bearing to different lands the idea of toleration.

“I am proud to belong to a religion which has taught the world both tolerance and universal acceptance. We believe not only in universal toleration but we accept all religions as true. I am proud to belong to a nation which has sheltered the persecuted and the refugees of all religions and all nations of the earth. I am proud to tell you that we have gathered in our bosom the purest remnant of the Israelites who came to Southern India and took refuge with us in very year in which their holy temple was shattered to pieces by Roman tyranny. I am proud to belong to the religion which has sheltered and is still fostering the remnant of the grand Zoroastrian nation.

“I will quote to you brethren a few lines from a hymn which I remember to have repeated from my earliest childhood, which is every day repeated by millions of human beings: ‘As the different streams having their sources in different places all mingle their water in the sea, so, O Lord, the different paths which men take through different tendencies, various though they appear, crooked or straight, all lead to Thee.’

“The present convention, which is one of the most august assemblies ever held, is in itself a vindication, a declaration to the world of the wonderful doctrine preached in the Gita: ‘Whosoever comes to me, though whatsoever form, I reach him; all men are struggling through paths which in the end lead to me.’

“Sectarianism, bigotry, and it’s horrible descendant, fanaticism, have long possessed this beautiful Earth. They have filled the earth with violence, drenched it often and often with human blood, destroyed civilization, and sent whole nations to despair. Had it not been for these horrible demons, human society would be far more advanced than it is now.

“But their time is come; and I fervently hope that the bell that tolled this morning in honor of this convention may be the death-knell of all fanaticism, of all persecutions with the sword or with the pen, and of all uncharitable feelings between persons wending their way to the same goal.”

૧૧ સપ્ટેમ્બર,૧૯૦૬

૧૧ મી સપ્ટેમ્બર,૧૯૦૬ નાં દિવસે મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધી એ “સત્યાગ્રહ” ની વિચારસરણી નો સર્વપ્રથમ વખત સ્વીકાર અને અમલ કર્યો.”સત્યાગ્રહ” નો અર્થ “અહિંસક વિરોધની વિચારસરણી” થાય.સાઉથ આફ્રિકા માં તે સમયે રહેતા બેરિસ્ટર ગાંધીની આ જ વિચારસરણી ભારતની આઝાદીનું કારણ બની.આમ, ભારતની આઝાદીનું બીજારોપણ જે કોન્સેપ્ટ નાં આધારે થયું તેનું ગર્ભાધાન આ દિવસે જ થયું હતું.

૧૧ સપ્ટેમ્બર,૧૯૬૧

આ દિવસ “વર્લ્ડ વાઈડ ફંડ ફોર નેચર” કે જે હવે “વર્લ્ડ વાઇલ્ડ લાઈફ ફંડ” (WWF) તરીકે ઓળખાય છે – તેનો સ્થાપના દિન છે.આ સંસ્થા પર્યાવરણ સંરક્ષણ,સંવર્ધન અને રીસર્ચની પ્રવૃતિઓ સાથે સંકળાયેલ નોન – ગવર્મેન્ટ ઓર્ગેનાઈઝેશન છે.આ સંસ્થા ની સ્થાપના ૧૧ મી સપ્ટેંબર,૧૯૬૧ નાં રોજ મોર્ગઝ,સ્વીત્ઝર્લેન્ડ ખાતે જૂલિયન હ્ક્ઝાર્લ અને મેક્સ નિકોલસનનાં પ્રયાસથી કરવામાં આવી હતી.

આ સંસ્થા નાં મુખ્ય હેતુઓ આ પ્રમાણે છે :

–          વિશ્વ ની જૈવિક વિવિધતાનું સંરક્ષણ

–          મર્યાદિત ઊર્જાસ્ત્રોતોનો સાવચેતી પૂર્વક નો ઉપયોગ થાય તેની કાળજી

–          પ્રદૂષણ નિયંત્રણ ને ઉતેજન

આવનાર વર્ષોમાં જ્યારે “ઊર્જાસ્ત્રોતો નો કાર્યક્ષમ ઉપયોગ” એ સમય નો પડકાર બની રહેશે ત્યારે ઉર્જા સંરક્ષણ ની આ પ્રવૃત્તિ ખૂબ જ અનિવાર્ય થઇ પડશે.

૧૧ સપ્ટેમ્બર,૨૦૦૧

૧૧ મી સપ્ટેમ્બર,૨૦૦૧ ને ૯/૧૧ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. આ દિવસે અમેરિકાના ન્યુયોર્ક શહેર માં આવેલ “વર્લ્ડ ટ્રેડ સેન્ટર”નામના ટ્વીન ટાવર્સ અને પેન્ટાગોન ખાતે હવાઈજહાજ દ્વારા હુમલાઓ થયા.આ ઘટનાએ હજારો લોકો નાં જન લીધા અને કરોડો ની સંપતિ ભસ્મીભૂત થઇ ગઈ અને ગણતરી ની સેકન્ડોમાં વિશ્વ એ જાણ્યું કે “અમેરિકન ઇતિહાસમાં એક સૌથી મોટા આતંકવાદી હુમલાએ અંજામ લીધો છે”

વર્લ્ડ ટ્રેડ સેન્ટર કે જે અમેરકાના બિઝનેસ કેપિટલ (ન્યુ યોર્ક) હું હૃદય ગણી શકાય – ધરાશાયી થતા ની સાથે જ અમેરિકી સત્તાનાં પાયાઓ હચમચી ગયા અને તેમણે જાણે આતંકવાદ સામે યુદ્ધ જાહેર કરી દીધું.

અમેરિકન સરકારે ડબલ્યુ.ટી.સી. નાં કાટમાળમાંથી લડાયક જહાજ બનાવવાનું નક્કી કર્યું.આ વિશાળકાય જહાજ માં ૩૦૦ હેલીકોપ્ટર તેનાત રહી શકે તેવી વ્યવસ્થા રાખવામાં આવી.વર્લ્ડ ટ્રેસ સેન્ટર ની આ ભૂમિ “ગ્રાઉન્ડ ઝીરો” તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

–  જગત અવાશિયા

(૧૧ સપ્ટેમ્બર,૨૦૧૦)

હું અને મારા શિક્ષક

હું એટલે કોણ ? હું એટલે હું જ .

કવિએ સુંદર કહ્યું છે :


” પરમેશ્વર તો પહેલું પૂછશે,
કોઈનું સુખ દુઃખ પૂછ્યું ‘તુ ?
દર્દ ભરેલી આ દુનિયા માં ,
કોઈનું આંસુ લૂછ્યું ‘ તુ ?
કબૂતરોનું ઘૂ…ઘૂ…ઘૂ …,
ઉંદર-ચકલા ચૂ..ચૂ…ચૂ..,
છ્છુન્દરો નું છૂ…છૂ…છૂ…,
ભમરા ગૂંજે ગૂ…ગૂ…ગૂ…,
આ કુંજન માં શી કક્કાવારી ?
હું કુદરત ને પૂછું છું,
ઘુવડ સમા ઘૂઘવાટ કરતો,
માનવ ગરજે હું…હું….હું…! “

તો હું એટલે આ ઘુવડ સમો ઘૂઘવાટ કરતો હું અને અંગ્રેજી નો ” I ” અને  “I is always capital “.
અને મારા શિક્ષકો એટલે કોણ ? મારા આ હું ને ઓગાળનાર અને હું માંથી મને એક આદર્શ વિદ્યાર્થી – વ્યક્તિ બનવાનો પથ સૂચવનાર વિરલ વ્યક્તિઓ.

મારા શિક્ષકો એટલે તે મહાનુભાવો કે જેમણે મને ભાન કરાવ્યું કે – “I know that I know nothing “

તારીખ પાંચમી સપ્ટેમ્બર આપણે સર્વે આપણા ભૂતપૂર્વ રાષ્ટ્રપતિ ડૉ.સર્વપલ્લી રાધાકૃષ્ણન નાં જન્મદિવસ ને “શિક્ષકદિન” તરીકે ઉજવીએ છીએ. ડૉ. રાધાકૃષ્ણન એક મહાન ફિલોસોફર અને શિક્ષક હતા. તેમણે એકવાર કહ્યું હતું કે – “હું પહેલા શિક્ષક્ છું,અને પછી રાષ્ટ્રપ્રમુખ છું .”

આમ તો શિક્ષકરૂપી આ વિશાળતા તેમજ ગહનતા ને શબ્દોના સીમાડામાં બાંધવાનો પ્રયાસ એ જ સાગર ને ગાગર માં સમાવવા જેવી વાત થઇ.મારા શિક્ષકો માટે હૃદય -સાગર ના ઊંડાણ માં જે લાગણી અનુભવું છું , તે લાગણી પૂરેપૂરી આંસુ કે સ્પર્શ દ્વારા પણ વ્યક્ત થઇ ન શકે.આ સમયે જે કઈ મન:સ્થિતિ અક્ષરો સ્વરૂપે આકાર લે તે બહુ બહુ તો લાગણી નો અનુવાદ હોઈ શકે.કોઈ વ્યક્તિને સમજવા શબ્દો ચાલે,પરંતુ શિક્ષક જેવી વિભૂતિ ને અનુભૂતિ દ્વારા જ સમજી શકાય.
આપણા જીવનમાં ઈશ્વરથી પણ વધુ વંદનીય જો કોઈ હોય તો તે આપના શિક્ષકો જ છે.આ સંદર્ભ માં કબીરજી એ સુંદર વાત કરી છે :

” गुरु गोविन्द दोनों खड़े,किसको लागू पाय ?
बलिहारी गुरु आपकी , गोविन्द दियो बताय !”

એક ચાઇનીઝ કહેવત છે.
“જો તમારે એક વર્ષનું આયોજન કરવું હોય તો અનાજ વાવો,
જો તમારે દસ વર્હનું આયોજન કરવું હોય તો વૃક્ષ વાવો ,
જો તમારે સો વર્ષનું આયોજન કરવું હોય તો બાળકને કેળવણી આપો “

તો આ કેળવણી-શિક્ષણ આપવાનું કામ કોણ કરે છે ? આપણા શિક્ષકો જ.
આપણા માતાપિતા આપણને જન્મ જરૂર આપે છે,પરતું જે રીતે શિલ્પકાર પથ્થર ને ટીપી ટીપીને સુંદર શિલ્પ બનાવે છે,હીરાઘસુ હીરાને ઘસી ઘસી ને પાસાદાર અને ચમકતા બનાવે છે  તે જ રીતે આપણા શિક્ષકો આપણા જીવન ઘડતરનું ભગીરથ કાર્ય કરે છે.કોઈપણ વ્યક્તિ જીવનમાં સફળતા મેળવે કે ઉચ્ચતમ શિખરો સર કરે ત્યારે તેની પાછળ તેના શિક્ષક નો સિંહફાળો હોય છે.

કોઈપણ રાષ્ટ્રના વિકાસ અને રક્ષણ માટે શિક્ષક અને સૈનિક અંગો છે. જે રાષ્ટ્રના શિક્ષક નબળા હોય તે રાષ્ટ્ર ક્યારેય વિકાસ સાધી ન શકે. તેવી જ રીતે જે રાષ્ટ્રના  સૈનિક નબળા હોય તે રાષ્ટ્ર ક્યારેય શાંતિથી ઉંઘી ન શકે અને એ નાતે શિક્ષક એ તંદુરસ્ત સમાજ નિર્માણ માટે નું પાયાનું પરિબળ છે.

મારા સ્વાનુભવો ને આધારે કહું તો પાપા પગલી માંડતી મારી જીવનયાત્રા માં મારા શિક્ષકો ની પ્રેરણા અને પ્રોત્સાહન ખૂબ જ મળ્યા છે.

મશહૂર  તબલાવાદક ઉસ્તાદ ઝાકીર હુસૈન સાહેબ ને થોડા વર્ષો પહેલા એક પત્રકારે પૂછેલ કે તમો તો લગભગ વિદેશમાં જ તબલા નું પ્રશિક્ષણ આપો છો.તમને ભારત અને વિદેશ માં શો તફાવત જણાય છે ?
ત્યારે તેમને જવાબ આપેલ કે મારા ભલે વિદેશ ના શિષ્યો વધારે હોય,પરંતુ ભારત માં જે ગુરુ-શિષ્ય પરંપરા છે તે વિદેશોમાં ક્યાય નથી અને તેથી જ હું વિદેશોમાં એક સાચો – સારો શિક્ષક નથી બની શકતો.

અફસોસની વાત એ છે કે આપણે પશ્ચિમની સંસ્કૃતિ ના આંધળા અનુકરણમાં ગુરુ-શિષ્ય પરંપરા ની અવગણના કરીએ છીએ અને કદાચ તેથી જ સમાજ માં શિક્ષકો નું મૂલ્ય ઓછું અંકાય છે.

ઝડપી પરિવર્તનનાં આ યુગમાં જયારે બધું ઝડપથી બદલાઈ રહ્યું છે ત્યારે શિક્ષણવ્યવસ્થા અને શિક્ષકો ચોક્કસ બદલાયા છે.આશ્રમ માં ઝાડ નીચે બેસી જ્ઞાન ના પાઠ ભણાવતા શિક્ષક બ્લેક બોર્ડ અને  ચોક સ્ટીક વાપરતા થયા અને તેથી પણ વધુ આગળ  વધી “મલ્ટીમીડિયા ” અને લેટેસ્ટ ટેકનોલોજી નો તેમણે સહારો લીધો. ગુરુ દ્રોણ થી લઇ ને આજના મોડર્ન યુગ ના મેડમો અને સરો ને હૃદયપૂર્વક વંદન અને શિક્ષકદિન નિમિતે આપને સર્વે સંકલ્પ કરીએ કે આપણે સાચા અર્થમાં શિક્ષકો ને ઓળખીએ અને “ગુરુ દેવો ભવ:” નો મંત્ર ચરિતાર્થ કરીએ .

– જગત  અવાશિયા
તા. ૦૫-૦૯-૧૯૯૯
(શાળાકાળ દરમિયાન આપેલ વ્યક્તવ્ય)

Big B’s Thoughts

Title: DAY 867
Link: http://gotaf.socialtwist.com/redirect?l=-842509428578240646211

——————————————————————————–

Jalsa , Mumbai              Sept  3, 2010                Fri  7 : 47 PM

bl-1
ALLAH knows what is best for us; So why should we complain
We always want the sunshine; But He knows there must be rain.

We always want laughter; and the merriment of cheer
but our heart will lose their tenderness; If we never shed a tear.

ALLAH tests us often; with suffering and sorrow
He tests us not to punish us; but to help us meet tomorrow.

For growing trees are strengthened; if they can withstand the storm
and the sharpness of the chisel; gave the marble its grace and form.

ALLAH tests us often; and for every pain he gives us
and provided we are patient; Is followed by rich gain.

So whenever we feel that; everything is going wrong
It is just ALLAH’S way to make our spirit strong.

JUMUAH MUBARAK

Its Friday, Jummah and a lovely verse from the FmXt and a desire to share it with all extended family as I sit down to pen a few thoughts.
A quiet day, a day of peace and tranquility, of hearing and bearing good thoughts. Thoughts of association and connections with those who are near and dear. Those that care and love. Those that show togetherness and wish us well. It has always been such a rewarding experience, when desire and thought match, come face to face on the same plane. The world brightens up. Exuberance fills the air and that welcome glow appears on our faces.

“Forgive everyone for everything”. “Life isn’t fair but its still good”. “Time heals almost everything. Give time time”. “Don’t compare your life with others, you have no idea what their journey is all about”.

And then the absolute clincher – “What other people think of you is none of your business”.

All of them such rewarding words. Words that if we were to even remotely get close to following, our lives and thinking would be so different. I think that if every day we were to sit silently for half an hour, just by ourselves and ruminate – on who and what we are – as honestly as we could, we would be a lot more accomplished to deal with any situation in life. When you will bear the honesty and truth of what your insides say, it shall be the best that you would ever have desired or wanted.

OKKAAAAAYYYYY  !!! enough of sermonizing !

Introspection is good. But terribly boring when it is narrated to others. So .. live with this till I finish my dinner .. and then perhaps there shall be more ..

Love and happiness,

Amitabh Bachchan

શ્યામ, તમે આવો છો ને…?

શ્યામ, તમે આવો છો ને…?
ઓફબીટ – અંકિત ત્રિવેદી

શ્યામ,
મોરીપીંચ્છનો રંગ ઊડી જાય તે પહેલાં…
વાંસળીને ઉધઈ લાગી જાય તે પહેલાં…
તમે આવો છો ને…!
સોરી, ગયા વર્ષની જન્માષ્ટમી પછી સીધા આજે જ મળાયું!
અમે હવે રાસ નથી રમતાં,
શ્વાલ લઈએ એ પૂરતું છે.
મનની ચરબી શરીરનો ભાગ થઈ ગઈ છે.
અમે તમને સાવ જ ભૂલી ગયાં છીએ
એવું પણ નથી…!
યાદ કરીએ છીએ દર જન્માષ્ટમીએ…
યાદ કરીને તમને ખુલ્લો જુગાર રમીએ…
વરસના વચલા દિવસે કવિઓ કવિતામાં સંભારે છે તમને…
ત્યારે તમે આંખો મીંચીને અમને સાંભળતા હોય
એવું લાગે છે…
અમારી આંખો તો નીંદરે આંધળી કરી નાંખી છે.
વધારે પડતા જોવાતા સપનાઓએ, ઓછી આવતી
ઉંઘે અમારા નંબર વધારી દીધા છે…
તમને જોવાનું – રૂ-બ-રૂ મળવાનું સુખ
શ્વાસોમાં મૃગજળ ઊછેરે છે…
એકવીસમી સદીના મ્યુઝીયમમાં મગરના આંસુ પણ
સાચવવા પડે એવા છે.
સાચ્ચા આંસુ તો તમારા વગર સ્હોરાય છે…
તમે એક પછી એક બઘું છોડતા ગયા
અથવા છૂટતું ગયું તમારાથી…
અમારી પાસે તો કશું છે જ નહીં,
તું પણ નથી…! શું છોડીએ?
ગીતામાંથી
અમને ગમે તેવાં અર્થઘટનો કરીએ…
રેતીના દરિયામાં સુક્કી જળની માફક સરીએ…
અમે કંટાળી જઈએ છીએ
ત્યારે શોધીએ છીએ મોબાઈલના નેટવર્ક વગરના સ્થળને…
અને અમને એકલતા ઇ-મૅઇલ પર
મોકલે છે હયાતીએ છૂપ્પી રીતે
ત્વચાઓથી અકળાઈ જઈને પાડેલા નગ્ન ફોટોગ્રાફ…
શ્યામ, કરી દો માફ…
આ જનમમાં રાધા બનવું નથી સહેલું…
તમે હોવ સામે ને તો પણ તમે રહો ના સાથે – એ તો
કેવી રીતે ચાલે?
હૃદય કરતા સમય ક્યારેક વધારે મહાન બની જાય છે.
તમે અર્જુનની શોધમાં છો અને અમે તમારી…
મૃત્યુને ટાણે કરમાઈ જતાં પોપચાં તમારું સપનું લઈને
ઊછરેલી પાંપણો છે… એને ખાતર તો આવો…
ભૂલ કરીને દાન કરવાનું તમારા હાથે બંધ કરાવો…
મન કદીયે મીરાં થવાનું પણ નથી
જે વ્યક્તિને જોઈ નથી એને આખી જિંદગી પ્રેમ
કેવી રીતે કહી શકાય?
સાબિતીને આધારે જ અમારી હયાતી ટકવાની…
અમે છાતી ઉપર રોજ રાત્રે ઇચ્છાઓના
પતંગિયાઓને ઊડાડનારા….
અમને મીરાંની લાઈફસ્ટાઈલ ન ફાવે…
અને તમને પણ…
છપ્પન-ભોગના થાળ…
પાન-બીડાનો રસથાળ…
આરતીની અમીરાઈ… તમારી આગળ પાછળ
ભક્તોની ભલમનસાઈ…
ભીડનો ભારે શોખ લાગે છે તમને!
એકલા પડવાનું મન નથી થતું?
સુદામાના તાંદુલ એમ મંદિરમાં બેઠા બેઠા ન પચે…
હજુય કહું છું…
મોટા થઈ ગયા તો શું થયું?
આપણી રમત તો નાદાન છે ને?
વાંસળીના સૂરથી ઘેલી કરીશું ગોપીઓને…
પાઠ ભણાવીશું પાપીઓને… વિસ્મયને અકબંધ
રાખીને…
દુનિયાદારી એકબાજુ પર નાંખીને…
અમને ‘તારામાં’ રસ છે…
તારા ‘કૃષ્ણત્વ’માં નહીં…
ચાલો, પેલા ઝરણાની ચાલે… વહેતા પવનના તાલે…
ફરીથી વાંસળીનો સૂર મેળવીએ…
રાધાને સામેથી મળવા જઈએ…
મીરાંને એકતારા પર સાંભળીએ…
દિવસ વિતી જાય અને ક્ષણ ચૂકી જવાય એ પહેલાં…
વાંસળીને ઊધઈ લાગી જાય એ પહેલાં…
મોરપીંચ્છનો રંગ ઊડી જાય એ પહેલાં…

અંકિત ત્રિવેદી

(આભાર સહ : http://www.gujaratsamachar.com/20100901/purti/shatdal/offbit.html)

કૃષ્ણકવિતા

કૃષ્ણ જન્મોત્સવ નાં આ મહોત્સવ નિમિતે વંદનપૂર્વક :

તુ રાધાનો  કાં’ન ,

ને મીરાંનો શ્યામ .

તુ નરસિંહ નો નાથ ,

ને સુદામા નો સાથ .

તુ પાંચાળી નો ભ્રાત ,

ને વાંસળી નો નાદ .

તુ દેવકી નો લાલ ,

ને જશોદા નો પ્રાણ .

તુ ગોપીઓનું ગાન ,

ને ગોવાળોનું માન .

તુ સૂરદાસ નો સૂર ,

ને તેજસ્વિતાનું નૂર .

તુ કંસ નો કાળ ,

ને ભક્તોની ભાળ .

તુ દ્વારિકાનો રાજ ,

ને તારો સોનાનો તાજ .

પણ મારે મનમંદિર તો ,

તુ માત્ર ને માત્ર…..

પ્રેમાનુભૂતિ નો પ્રાસ !!!

–  જગત નિરુપમ

ઓડિયો :

[કૃષ્ણ-દ્રષ્ટિ-    હરિન્દ્ર દવે અને સુરેશ દલાલ ;

પ્રસ્તાવના સ્વર-   જગત અવાશિયા  ]

Disclaimer

© આ બ્લોગમા રજૂ થયેલી કૃતિઓના હક્કો (કોપીરાઇટ) જે તે રચનાકાર ના પોતાના છે. આ બ્લોગ પર અન્ય રચયિતાઓની રચનાઓ મૂકવામાં આવી છે તેને કારણે જો કોઇના કોપીરાઇટનો ભંગ થયેલો કોઇને જણાય અને તેની મને જાણ કરવામાં આવશે, તો તેને તરત અહીંથી દૂર કરવામાં આવશે. Disclaimer : This blog is not for any commercial purposes. The entries posted on this blog are purely with the intention of sharing personal interest.

Translate